متاسفانه به دلیل ارتباط شغلی و علمی ام با پزشکان، مدتی قبل نشریه جامعه پزشکی تهران را ورق می زدم که با احکام صادر شده برای برخی جلادان و شیادان و تبهکاران که پزشک (وبه اشتباه دکتر) نامیده می شوند برخورد کردم. جرم این افراد قتل، جعل درجه علمی، عدم تشخیص صحیح درچند جلسه معاینه، معاینه تلفنی بیمار و... به چشم می خورد.

می خواهم بگویم خود را جای آن بیمار متوفی بگذارید، هم دلم برای بیمار  و هم دلم برای شما می سوزد. بهتر است بگویم تصور کنید؛ فردی را که برای درمان شکستگی پایش نزد یک جلاد رفته و پس از چند دقیقه یا چند ساعت جنازه آن فرد تحویل خانواده اش داده می شود.

ولی تاسف بار تر احکامی است که برای این کلاهبرداران که با جان مردم قمار می کنند، صادر می شود. همگی بلا استثناء :"توبیخ کتبی با درج در پرونده". آیا مجازاتی سنگین تر از این برای کسانی که سلامت مردم را به سخره گرفته اند وجود ندارد؟

وقتی جوانی 18 ساله که ترم اول پزشکی است "دکتر" خطاب می شود و فردی که 5 سال لیسانس به اضافه 3 سال فوق لیسانس و 6 سال دکتری تخصصی را تحصیل کرده نیز "دکتر" خوانده می شود، روان آن جوان کمی دستخوش تکبر می شود و خود را همتراز یک Ph.D. که به او نیز دکتر می گویند قلمداد می کند. در نتیجه در دوران تحصیل و پس از آن و در زمان زندگی مشترک و ... دچار تکبر می گردد، چون لقب "دکتر" برای هیکلش خیلی گشاد است و مراحل زمانی و روانی را نگذرانده است و در نهایت جان مردم را بازیچه دستان خود می داند و بیمارن را (که شاید Ph.D. و یا بی سواد باشند) همچون موش ها و خوکچه های آزمایشگاهی می بیند. چون اینگونه آموخته، چون بیمارستان های ما "آموزشی و درمانی اند" یعنی در مرحله اول آموزشی اند و سپس درمانی. بگذریم از تعداد دروسی که یک پزشک (حتی متخصص) می گذراند تا فردی که Ph.D. دارد.

بگذریم.